45e Enschede Marathon, 21 april 2013
Drie super prestaties in Enschede:
Harry 1e plaats M55 met CR, Edward 2e plaats M45, PR en de
6e Nederlander en Peter voltooid zijn 50e (Ultra-)Marathon

Enschede2013 klein
Foto: Peter

De weersvoorspellingen waren gunstig: het zou wat bewolkt blijven. Maar doordat de marathon pas om 10:30u start is dat wel een risico. In de tweede ronde werd 't toch warm. En daar kan de webmaster niet goed tegen.
Wie er wel tegen kunnen zijn onze paradepaardjes op de marathonafstand: Edward en Harry. Harry is eenzame klasse, kreeg een VIP-behandeling (volkomen terecht) en snelde voor de 28e keer met een tijd onder de 3 uur naar de eerste plaats M55. Dit is tevens een nieuwe clubrecord!
Edward doet (bijna) niet onder voor Harry. Hij presteerde een 'double-decker': twee marathons in opeenvolgend weekend. Erben Wennemars presteerde dat ook, maar die van Edward is 'special'', want hij liep ook nog eens 2x een PR!. Hij kwam als 14e over de meet en als 6e Nederlander. Dat hij ff kort baalde van die 5 sec is begrijpelijk....
Peter liep zijn 50e (ultra)marathon en daar hoort uiteraard een verslagje bij. Allleen al om te uit te leggen dat die tijd ook hem wat tegenviel....en dat hij na afloop volgens sommigen 'professioneel gedrag' vertoonde; tja wat zou dat geweest zijn?
Elly liep op het heetst van de dag de halve. De nieuwe zooltjes in haar schoenen doen 't goed....
Verslagje van Edward en foto's
Verslagje van Peter
Krantenartikelen staan HIER
42.2 km netto
Edward Pechler - 2e M45 (v.d. 133), zie onder
2:50:05 PR!
Harry Rutgers - 1e M55 (v.d. 60)
2:54:41 CR!
Peter v.d. Hulst - 50e (ultra)marathon, zie onder
3:59:19
21.1 km
Elly Rutgers 1:55:58


Link naar de website


Foto: (c) Berlinda Scherphof, met dank. Link

Ik probeerde me te 'focussen' op het vervolg, te denken aan een goede afloop en de terugkeer van een goed ritme en een lekker biertje na afloop, maar 't hielp niets....

Ook Erben is snel gestart maar ik hou hem in de gaten. Met schaatsen zal ik hem nooit verslaan, maar met hardlopen maak ik een kans.......

Lees de verslagjes van Peter en Edward>>>
Verslagjes van Peter en Edward

Peter:
Uiteraard een verslagje van mijn 'jubileum' marathon. Zo snel schrijven als Edward kan ik niet. Hij schrijft net zo snel als ie loopt, en ik verdenk 'm er van al onderweg met zijn verslagje te beginnen.

Natuurlijk wist ik dat mijn 50e (ultra)marathon er aan kwam. Maar begin januari had ik nog geen idee waar ik het zou gaan proberen. De duurlopen liepen toen voor geen meter. Gelukkig kreeg ik in februari weer de 'flow'. Kwam ook door die heerlijke georganiseerde R2R en Garrelsweer duurlopen. Dat trekt je toch makkelijker de deur uit. Na een (test)loop in Haren en Diever stond ik er goed voor - althans dat dacht ik. De laatste 35km's gingen ook nog goed en vorig weekend was 't plotseling warmer... tja... en daar heb ik altijd wat moeite mee, die omschakeling - toen op warmst v.d. dag 20km gelopen om te wennen.
Inmiddels was ik natuurlijk al lang ingeschreven voor Enschede. De stad waar ik 'roots' heb, mijn eerste marathon liep (1997), mijn marathon PR (2005) en 2x als pacer op de halve. Een nieuw parcours, dus dat leek me wel wat. Natuurlijk ook omdat Harry van plan was er heen te gaan...
Na Diever dacht ik: weggaan op 3u35 moet kunnen, beetje meer of minder, maar dat lijkt me helemaal verantwoord.
Zaterdag's nog lekker bierje op de oude markt, pasta's, goede nachtrust en dan op naar via de parkeergarage naar de start.
Net als in de meeste Nederlandse stedenmarathons is de start om 10:30u. In buitenland meestal 9uur. Waarom zo laat? Tja, zeg 't maar. Altijd een risico, zeker in 't voorjaar. Na 'n minuut stilte voor de slachtoffers van Boston worden we weggeschoten. Al snel heb ik de sokken er goed in. De eerste 23 km gaan allemaal onder de 5min/km. Daar heb je wat aan als je 3u35 je richttijd is. Nee dus... veel te hard! Je voelt je als in 1997 en 2005 en knalt er in als die jonge hond van toen. Beginnersfout? In 2005 liep ik een PR met een dijk van een hielspoor...  Moet kunnen, maar ik let niet op mijn hartslag.... Die loopt toch al gauw op naar de 160 met een enkele keer er boven. 't Zijn deze stoplichten op ROOD die ik gewoon niet in de gaten had en negeer...
Als eerst Edward en daarna Harry me tegemoet komen lopen, laat Edward weten dat 't goed gaat en Harry heeft 'n pijntje aan zijn voet. Ik voel me prima en inmiddels zit ook ik al ruim in de tweede ronde. Bij Roombeek word ik door een middelbare schoolvriend - een van de Heeren 7- op foto's gezet. Had 'm pas later (lees te laat) in de gaten, anders had ik wel een vrolijker gezicht getrokken. Op het fietspad naar Lonneker even kort 'pitsstop' - de pacersgroep van 3u30 haalt me in. Het is inmiddels al warmer geworden, de beloofde wolkjes blijven uit. Om dat te compenseren drink ik gretig water bij de drankposten - die zijn er overigens in overvloed, prima geregeld! Lonneker is altijd bijzonder sfeervol. Daarna richting de Lonnekermolen - 29km; dat klimmetje geeft me de gelegenheid tot een kort 'wandelingetje'. Eigenlijk weet ik dan al dat 't mis is, want op 29km wandel ik nooit!. Zelfs op het afdalinkje dat er op volgt, krijg ik de snelheid niet meer terug.
De 30km passeer ik in 2u32. Op zich een prima tussentijd met uitzicht op de 3u35, maar dan moet je wel blijven lopen. En dat deed ik op dat moment al niet meer. Gelukkig stonden daar niet te veel fotografen en videocamera's want 't zag er volgens mij al niet meer uit. Ik probeerde me te 'focussen' op het vervolg, te denken aan een goede afloop en de terugkeer van een goed ritme en een lekker biertje na afloop, maar 't hielp niets. Op de Gronausestraat kwam de 3u45 pacergroep me voorbij. Aanhaken? NO WAY! Ik leek wel stil te staan.
Geen moment heb ik echter gedacht aan opgeven. Gewoon doorgaan. De eindtijd boeide me al echt niet meer. Lopen, harken, stukje wandelen etc. Op het 37 km punt in Glanerbrug noteerde ik 3u20. Oei, oei, ik laat mijn fans bij de finish wel lang wachten (en Harry en Edward kunnen nog makkelijk naar de kapper).
Nog dik 5km ploeteren. 5km in 40 min....... ? Ik word uitgenodigd om op een tuinstoel plaats te nemen. Doe 't toch niet... Op de weg terug maak ik nog diverse keren 'n pas op de plaats'. Uiteindelijk heb ik toch in de gaten dat die 4uur akelig dichtbij gaan komen. Voor me loopt een duitser te zwalken. Zijn begeleider kan hem nog net overeind houden. Op 400m voor de finish zakt hij toch door zijn knieën richting asfalt. Gelukkig ben ik er toch beter aan toe. Zie Wilma in de laatste 500m staan. Door mijn snelheid lukt de foto niet helemaal, of dacht ze soms dat ze mij gemist had.... De laatste kilometer is met 6:05 de 'snelste' van de laatste 13km... en nog nipt binnen de 4 uur ben ik binnen (3u59:19). Met hardlopen had 't de laatste 13km niet veel meer te maken. Mijn minste tijd sinds Hamburg 2011.... ook toen was 't warm...
Ik ben blij de finish gehaald te hebben!
Na de finish zie ik al snel Harry. Ik heb niet veel praatjes en plof neer in een plantenbak....mijn Garmin staat stil en mijn eigen tijd ook...., geen teleurstelling of zo, maar blij dat ik er ben... daarna naar de naar de parkeergarage voor een warme douche. 't Schiet niet erg op. Mijn maag protesteert heftig; te veel van de dranktafels gesnoept.... Als ik na een hele lange tijd weer boven de grond kom, zijn Edward en Wilma er ook. De TOPPERS! Wat 'n tijden; zij trekken zich niet van de warmte aan en vliegen iedereen voorbij. De marathonparadepaardjes van Loopgroep Bedum. Terwijl Wilma een koel blikje cola gaat halen - cola doet altijd wonderen! - en Harry op zoek gaat naar Elly, trek ik me terug in een 'Boels' - verhuurt alles. Wat zich daar afspeelt hoort niet thuis in dit stukje - sommigen noemen 'profesioneel' - en 't luchtte gelukkig wel op - de praatjes en de kleur komen ook weer terug...
't Blikje cola smaakte daarna extra lekker!
Als Elly ook gefinisht is, begeven we ons opnieuw naar de Oude Markt. Maar niet nadat we natuurlijk eerst een patatje gegeten hebben.

't Was voor mij een hele bijzndere jubileumeditie - waarin ik weer eens DIE beginnersfout maakte door veel te snel te starten en nog erger, niet goed op mijn hartslag te letten. Wat dat betreft kan ik een voorbeeld nemen aan Michel die in Hamburg met een dikke negatieve split een prima PR liep. Een goede marathon bewaar ik dan maar voor de Berenloop.

En verder: de Enschede marathon is een prima georganiseerde marathon, met redelijk veel publiek en uitstekende voorzieningen. Of 't parcours werkelijk zo snel is, daar kan ik nu echter niet over meepraten SMILEYS_SMILE

HIER is nog een filmpje te vinden met mijn geploeter... de snelle filmpjes van Edward staat HIER en van Harry HIER!

Groet,
Peter

Edward:
Een week na mijn PR in Wenen doe ik nog een poging. Ditmaal dichter bij huis. Gisteravond ergens op een bovenkamer van een boerderij geslapen. Nog steeds heb ik de griep tegen kunnen houden. Afgelopen week slechts één keer gerend. Vrijdag na een werkdag in Amsterdam ben ik weer naar Kennemerland gereden om daar rond te zwerven. Dit keer regelmatig van de paden afgeweken. Een paar keer kwam ik dan ook achter een afrastering terecht waar ik vervolgens een doorgang moest zoeken. Soms eroverheen, soms eronderdoor. Een kudde paarden waar ik tussen terecht kwam stoorden zich niet aan een hardloper met een felgeel jasje. Nog wat mooie afdalingen geoefend en natuurlijk een stukje strand meegenomen.

Nu sta ik aan de start van de Enschede marathon en heb met Harry afgesproken om op schema 2:50 weg te gaan. Ik zie dat ik niet de enige ben die twee marathons in een week gaat lopen. Ook Erben Wennemars, die vorige week Rotterdam liep, staat weer aan de start. Na een moment van stilte voor de slachtoffers bij de Boston marathon gaan we van start. De acht Afrikanen gaan me te snel en ik probeer ontspannen net onder de vier minuten per kilometer te lopen.  De martelgang van Wenen is zo te voelen al uit mijn benen en ik krijg er zin in.  Na enkele kilometers roept Harry dat ik maar moet gaan. Hij gaat een iets rustiger tempo lopen. Ik verwonder me over een loper met een gewone broek aan. Misschien is hij zijn hardloopbroek vergeten? Hij loopt in ieder geval de eerste kilometers net voor mij.  Ook Erben is snel gestart maar ik hou hem in de gaten. Met schaatsen zal ik hem nooit verslaan, maar met hardlopen maak ik een kans. Vorige week liep ik in Wenen ook sneller dan hij in Rotterdam liep. Vandaag ben ik van plan dat weer te doen.

Het verbaast me dat er veel en enthousiast publiek is. De marathon leeft in Enschede. In het begin vormt zich een groepje achter me. Één persoon moppert op alles en iedereen. Als ik bij het groepje weg loop op weg naar Erben, volgt de mopperaar.  Als ik Erben nader hoor ik dat hij vaak herkend en aangemoedigd wordt. Bij de acht kilometer haal ik hem in. Ik hoor aan het publiek hoever hij achter me zit. Soms komt hij weer akelig dichtbij. Het motiveert mij om hem voor te blijven. Verder loop je dit soort marathons toch redelijk eenzaam. Geen grote groepen voorin. De aanmoedigingen maken veel goed. De mopperaar komt me gezelschap houden en na een stukje naar de molen geklommen te hebben, volgt een mooie afdaling. Als bij een verzorgingspost mijn medeloper zijn drinken niet kan vinden moppert hij er weer op los. Op de lange rechte weg met keerpunt komt iemand hem alsnog zijn flesje brengen. Hij krijgt vleugels en gaat er vandoor. Net als vorige week komen de Afrikanen me weer tegemoet lopen. Ze worden gehaasd door de Nederlander Choukoud.  Het keerpunt gaat via een lus door wat straten waar een speaker in een hoogwerker het publiek op de hoogte houdt van de lopers. Als ik langskom blijkt zijn topografische kennis niet top te zijn. Hij denkt dat Bedum in Friesland ligt. Als ik even later de aankondiging van Erbens doorkomst hoor weet ik dat hij niet ver achter me loopt. Als ik weer op de brede weg loop, maar dit keer de andere kant op richting finish, zie ik Peter aan de andere kant. Hij moedigt me aan en vraagt of het nog gaat. Het loopt nog soepel en op mijn vraag of Peter nog lekker loopt komt ook een bevestigend antwoord.

Bij het ingaan van de tweede ronde loop ik nog steeds op een 2:50 schema en al snel loop ik naast de eerste vrouw. Even voel ik me een toploper als er een motor naast me rijdt en me filmt. Ik maak nog een praatje met haar haas en ga er dan vandoor. Bij het punt, waar ik Erben de vorige ronde naderde, hoor ik vanuit het publiek: "Die liep achter Wennemars". Het 27 kilometerpunt waar het vorige week opeens over was, passeer ik nu een stuk frisser. Ik heb soms heel even het gevoel dat ik inzak maar kan het  redelijk opvangen. Wel lopen de kilometertijden ietsjes op. Onder de vier minuten lukt niet meer. Ik zie het gemiddelde tempo langzaam van 3:58 naar 4:00 minuten gaan. Ik hoor nog iemand in het publiek zeggen als ze mij zien: "dan is Wennemars al geweest".  "Ik dacht het niet", roep ik terug. De laatste kilometers over de lange busbaan richting finish word ik bijgehaald door een loper. Hij zou in mijn categorie kunnen vallen. Ik sluit aan en hoor aan zijn ademhaling dat zijn inhaalactie  hem veel kracht heeft gekost. Dan zie ik nog 2 lopers in de verte. Eentje herken ik als de mopperaar. Die ga ik nog inhalen!  Langzaam loop ik bij mijn medeloper weg en nader de twee lopers. Ze zitten er doorheen. Nog even loop ik met de mopperaar op en deel nog een flesje water met hem. Dan met nog een kleine drie kilometer te gaan zet ik voor de laatste keer aan. Onder de 2:50 zal erg krap worden. Er staat veel publiek en ik ga ervoor. Ik hoor de aanmoedigingen en ren zo hard als ik kan. Als de finishklok in zicht is en 2:49:20 aangeeft tikken die seconden snel weg. Vooral na de 2:49:50 gaat het wel erg snel. Dan zie ik de 2:50 verschijnen en ik moet nog een paar meter. Ook netto red ik het net niet. Zes seconden te langzaam.

Ik baal en vloek maar ben eigenlijk best blij met alweer een PR. Een paar minuten later komt Erben binnen. Hem voor blijven is in ieder geval gelukt en even later komt Harry, fris als altijd, over de finish en de speaker weet te vermelden dat we een winnaar hebben in de 55+ categorie. Na even wat te hebben nagepraat en te hebben geïnformeerd naar onze prijzen: €150 voor Harry en €125 voor mij, gaat Harry de douche opzoeken en ik naar de auto om me om te kleden en wat bij te eten. Als ik Harry weer gevonden heb is ook Peter gefinisht. Terwijl Harry, Peters vrouw en ik wachten tot ook Peter gedoucht is krijgen we het wel erg warm in de zon en gaan op zoek naar bier. Als Peter eindelijk gedoucht is heeft hij niet veel praatjes. Pas nadat zijn zonet naar binnen gewerkte flesje sportdrank, er via dezelfde weg weer uit is gekomen, komt hij weer tot leven. We wachten op de binnenkomst van Elly die de halve loopt en drie uur en een kwartier later gestart is. Het is heerlijk warm, zittend op de grond, in de zon. Voor de lopers misschien iets minder lekker, maar Elly loopt een goede halve en komt tevreden de finish over. Daarna zoeken we een terrasje op in het gezellige Enschede, maar niet zonder eerst een patatje te hebben gegeten. Ook Peter is er weer helemaal bij en een patatje gaat er ook bij hem makkelijk in.

Wat is rennen toch een mooie sport. Na deze stadsmarathons ga ik weer trailen in het land, in Duitsland en in Lake District om te trainen voor die mooie bergrace in Zwitserland, waarmee ik me hoop te kwalificeren voor de trailrun die nog op mijn bucket list staat: The Western States 100-miles Endurance Run.

Edward.


Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2019  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst