Berenloop, Terschelling, 3 november 2013
Code rood voor de Berenloop!


De LB-berenlopers op het strand van Terschelling (niet allemaal!) foto: Piet Oosterbeek

Tja, dan is de Berenloop afgelast, wat doe je dan? Op zo'n mooi eiland blijft je niet in je chaletje zitten.
En het weer zat erg mee. De regenbuien kwamen om 16:30u. Ongeveer rond de tijd dat de hele marathoners die er 3:50u over zouden kunnen doen (zoals b.v. de webmaster), kleddernat geworden zouden zijn op het laatst.

Foto's:
- De foto's (Peter, Rieka, Edward e.a.) van een groepje LBers die in tegengestelde richting dik 18km liepen staan HIER

- HIER staat een serie foto's van de strandtraining (foto's: Peter, Sief e.a.)


Zie artikel op Noorderkrant.nl
Diverse krantenartikelen vind je HIER

Je ziet het: ze WAREN er klaar voor!

Iedereen bedankt voor alle support!

Link naar de website

Gevangen op een eiland

De Berenloop. Ik ga tegen beter weten in proberen om weer een marathon op snelheid te lopen. Het belooft een zware editie te worden dit keer. De voorspellingen beloven harde wind en misschien zelfs hagel. Ik verheug me op een paar uur bikkelen en vechten tegen de elementen.
Lees het hele verslag van Edward...>>>
 
Voor het eerst betreed ik het eiland niet te voet maar rijd ik het eiland op. Omdat in het Berenloop weekend altijd alles of vol zit hebben we ons eigen huisje maar meegenomen. Eerst even de noodzakelijke boodschappen halen. Etiketten en een dikke zwarte stift, zodat ik mijn startnummer op de flesjes kan zetten. Vanessa koopt blarenpleisters. Ze heeft al blaren voordat ze begonnen is. We slaan nog wat fruit en groenten in bij de Spar en gaan op weg naar een rustig plekje op het eiland. Onderweg naar de oostkust rijden we voor een groot deel langs de marathonroute. Op de weg zien we veel witte berenpootafdrukken. Hier en daar al wat versieringen. Bij kilometer 16, het begin van de Boschplaat, parkeren we op een rustig plekje tussen de koeien. Ik maak een grote salade en we zien het snel donker worden. 

We gaan nog even langs Eldorado, deze dagen beter bekend als de LB camping, om vervolgens een plekje in de straten van West te zoeken voor de nacht, zodat we dicht bij de start staan. Op de camping aangekomen zien we Peter. Echt enthousiast is hij niet als hij ons ziet. Al snel is duidelijk waarom. De hele marathon gaat niet door!
 
Waar gaan we met z'n allen naar toe tegenwoordig. Wat voor een veiligheid-voor-alles-landje zijn we geworden. Bang worden we gemaakt voor alles. Code geel, oranje of nog erger: rood! Binnen blijven!! Code rood? Storm? Dan wil een gezond denkend mens toch naar buiten? De wind ervaren. Kan ik leunen tegen de wind zonder dat ik val? Kan ik een stukje vliegen als ik met de wind in de rug een sprong maak. Of zoals Lebbis ooit verwoordde: "in je blote kont naar buiten zodat je de wind door je bilnaad voelt gieren".
 
Een marathon moet tegenwoordig voor iedereen zijn. Iedereen moet het kunnen. Ik zal geen namen noemen maar als een bekende Nederlander een marathon in vijf en een half uur voltooit, vinden we dat geweldig. Dat is geen hardlopen dat is wandelen! Maar goed deze persoon denkt ook dat hij kan zingen. Ik lees net dat Pamela Anderson zojuist de NY marathon gelopen heeft in 5:41:03. Dus.......
 
Het lijkt erop dat ook de Berenloop voor iedereen moet zijn. Het moet wel gezellig blijven. We moeten er toch niet aan denken dat je een hagelbui op je kop krijgt terwijl je tegen de harde wind aan het opbeuken bent. Nee, iedereen moet kunnen finishen. Het ergste vind ik dat de marathon, waar ze toch mee adverteren, blijkbaar helemaal niet belangrijk is. De halve marathon met de duizenden deelnemers krijgt voorrang. De hele wordt eerst afgelast zodat ze alle capaciteit voor de halve kunnen gebruiken. Als je te weinig capaciteit hebt, is het dan misschien niet handiger om je op een paar honderd marathonlopers te concentreren ipv op een paar duizend halve marathonlopers?
 
De hele essentie van een marathon is toch dat het zwaar is, dat je er maandenlang hard voor hebt moeten trainen en dat je niets kado krijgt. Niet alleen trainen als het mooi weer is maar juist ook als het slecht weer is. Dat niet iedereen finisht, dat er 'slachtoffers' vallen onderweg. Afzien, pijn lijden, dipjes overwinnen. Als je dan eindelijk aan de start staat voel je je sterk, je bent afgetraind en klaar voor de 42 kilometer. Je rent je vervolgens het snot voor je ogen. Regen, wind het maakt níet uit. Je gaat het halen. Je komt meer dood dan levend de finish over en de dagen erna ben je zo blij dat er roltrappen en liften bestaan. Dat is toch een marathon?
 
Misschien verwacht ik teveel van de organisatie. Ik was in de veronderstelling dat ze wel rekening hadden gehouden met harde wind, regen en hagel. Vooral als je een marathon organiseert in de herfst en je je profileert als één van de zwaarste van Nederland. Misschien volgend jaar wat minder deelnemers toelaten zodat je het organisatorisch wel aan kan? Of op deze voet doorgaan en hopen dat de zon schijnt, zodat het weer een gezellig feest wordt. Ik zal het niet mee maken. Ik heb er ondertussen een berenbuikloop van gekregen en ben er volgend jaar niet bij.
 
groet,
Edward





3/11: Tja, dan is de Berenloop afgelast, wat doe je dan? Op zo'n mooi eiland blijft je niet in je chaletje zitten.
En het weer zat erg mee. De regenbuien kwamen op 16:30u. Ongeveer rond de tijd dat de hele marathoners die er 3:50u over zouden kunnen doen (zoals b.v. de webmaster), kleddernat geworden zouden zijn op het laatst.
De foto's (Peter, Rieka, Edward e.a.) van een groepje LBers die in tegengestelde richting dik 18km liepen staan HIER.

2/11: De LB-berenlopers op het strand van Terschelling (niet allemaal!).

Foto: Piet Oosterbeek
HIER staat een serie foto's van de strandtraining (foto's: Peter, Sief e.a.)
Je ziet het: ze WAREN er klaar voor!
Iedereen bedankt voor alle support!

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2019  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst