29e Westland Marathon, 25 mei 2014
Warme historische Westland Marathon!

Westland 1 klein
Foto: Michel en zijn zus, gemaakt door Kirsten de Vries. HIER staan meer foto's
Al een jaar lang staat 25 mei omcirkeld in de agenda van Michel. Ter ere van het 400 jarig bestaan van Maassluis wordt de Westland Marathon opnieuw als eenmalige editie georganiseerd. De laatste editie was op 12 april 1997. Het is/was een na de oudste marathon van Nederland (na Enschede) gestart in 1969. Door concurrentie van de grote steden is was het onmogelijk deze marathon in stand te houden.
Drie van 'onze' marathonmannen reisden op zaterdag af naar het westen. Het zag er naar uit dat dit een warme editie zou kunnen worden. En dat werd het ook. Op zo'n moment telt alleen de roem van het uitlopen. Bart (zijn 7e marathon) zou samen met Thom (zijn 3e) deze marathon gaan lopen, en Michel (zijn 6e) koos zijn eigen strategie na zijn blessure enkele weken terug. Daarbij werd hij begeleid door zijn zus Angèle op de fiets. Hij had trouwens nog veel meer supporters staan onderweg, maar daarover gaat hij zelf nog veel meer vertellen......
Krantenartikel Noorderkrant
Westland Bart Thom klein

Klasse gedaan mannen!
De Garmin route van Miche staat HIER
HIER staan de eerste foto's
42.2 km netto
Michel Mooiman 4:10:52
Thom Snijder 4:37:34
Bart de Vries 4:37:38


Link naar de website

.... Ik ben zelf zeer onrustig ik wil het einddoel zo graag halen....
....dat is de eerste keer dat je me niet tegen spreekt....
... er zijn er al een hoop aan het wandelen ... de warmte eist zijn tol!\

Wij moeten ons echter maar op één ding focussen, en dat is het uitlopen van de marathon.

....Iemand die zo diep kan gaan en pijn kan verdragen verdient het om alleen en als gladiator en overwinnaar over de finish te gaan.....
Lees verslagje van Michel>>>

Verslagjes van Michel en Bart

Michel:

Het is eindelijk zover: de Westland Marathon. Op zaterdag vertrokken naar Maassluis.
Om bij een kennis van Bart een heerlijk bordje spaghetti te eten. Slapen in een lekker rustig hotel om 's ochtends nog een heerlijk ontbijt te nuttigen. Om 11.30 is de start. Toch de afgelopen weken geplaagd door een blessure. Alles goed ingetapet om de reis van 42 km te maken.
Ik ben zelf zeer onrustig ik wil het einddoel zo graag halen en besluit om de 5 km even bij drankpost te gaan wandelen, zodat de blessure even rust krijgt. Bart en Thom kiezen hun eigen strijdplan. Thom wil graag zijn pr verbeteren. Al bij de start zie ik hun al niet meer. Ik probeer rustig te starten maar samen met de halve marathon valt dat niet mee. Ook is het warm bij de Westland Marathon maar dat hoort erbij als ik de berichten van vorige editie's lees.
We gaan eerst door het oude centrum van Maassluis, waar Bart zijn vrouw, dochter en hun kennis ons aanmoedigen. Zij zijn ook ons voorraadposten bij 22 km en 30 km. Super geregeld! Daarna naar Maasland toe. En ik loopt naar de volgende drinkpost toe. Ik voel nog geen pijn dat was wel eens anders bij de 10 km. Rustig even wandelen bij de drinkpost en weer op pakken. Bij km 8 komt ik in mijn ritme, wil graag rond de 6 min per km lopen. Via Maasland gaan we naar De Lier toe. Het is warm maar toch loop ik lekker. Ik kom ook in een groepje terecht dat rond de 6 min loopt dus dat is helemaal mooi. Bij de splitsing halve marathon en hele marathon, bij km 19 is dat, staat mijn zus Angèle. Ze is op de fiets en besluit om een stukje mee te fietsen. We praten wat en komen zo heel wat supporters tegen. Vol trots vertel mijn zus die bijna het hele Westland kent. Kijk hier loop mijn broer. Via de heenweg gaan we richting 's Gravesande. De tocht is mooi, maar tussen de kassen is het warm. Daar staat mijn vriend Dim - even een handje en gauw weer doorlopen. Bij km 30 zie ik Thom en Bart wandelen. Wat is er aan de hand?. Later bleek dat Thom veel last van zijn lies had. Ik loopt ze voorbij met mijn zus die nog steeds naast mijn fietst. Is nu mijn drank- en eetpost. Maar bij elke 5 km even wandelen en dat doet wonderen. Bij km 25 komen een vrouw tegen die flesjes cola uitdeelde. Ik neem er ook een mee en geef die aan mijn zus. Ze zegt: ik rij mee tot de finish. Via Naaldwijk en de Maasdijk richting de finish in Maassuis. Ik loopt nog steeds op 4u11. Mooi dat is het zo vol houdt. Mijn zus die praat tegen mij zegt in eens: dat is de eerste keer dat je me niet tegen spreekt. Bij km 40 neem ik nog rustig wat te drinken. Er zijn er al een hoop aan het wandelen: de warmte eist zijn tol. Er staat veel publiek onderweg, de laatste 2 km en dan ben ik er. In 4u10 kom ik binnen. Ik krijg een hand van de burgemeester, een mooie medaille en handdoek. De missie is volbracht! Dan is het wachten op Thom en Bart. Die komen in 4u37 binnen. Thom die veel last heeft van zijn lies gaat er even bij liggen. Daarna heeft die hem in laten tapen.
En zo konden we de terug weg naar Groningen in gang zetten. Onderweg nog wat gegeten. En rond 22.00 uur thuis.
Het was mijn mooiste marathon in de streek waar ik geboren ben. Met veel plezier en vreugde zal ik hier aan terugdenken, ook al was het warm.
Dank aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt. De organisatie was goed en ook iedereen die dit evenement mogelijk heeft gemaakt bedankt.

Michel


Bart

Daar was ie dan, de Westland Marathon. De op een na oudste marathon van Nederland. Langzaam uitgestorven door de concurrentie van de grote steden, die zagen dat een marathon organiseren een stad op de wereldkaart zou zetten. Met een snel parcours en een budget van heb ik jou daar.
Natuurlijk is een start en finish op de Coolsingel of het Olympisch Stadion van 020 een happening op zich, maar als ik terug kijk naar de route, het enthousiaste publiek in Maassluis, De Lier, Maasland, H. v. Holland, ‘ s Gravenzande en tussen de kassen, doet deze er niet voor onder. Een perfecte organisatie, top verzorgingsposten, muziek onderweg , alles aanwezig voor een mooie marathon.
Ook het weer zat mee. Of eigenlijk ook niet. Dat het warm zou worden dat wisten we, maar de beloofde bewolking voor de middag die de temperatuur wat kon drukken kwam niet.
Bij de start, door good old Cor Vriend vijfvoudig winnaar van de Westland, toch het voornemen om een p.r. voor Thom te lopen. Een tijd onder de 4.10 uur, daar gingen we voor. De eerste vijf km liepen we met de stroom mee. Daardoor gingen we iets te hard. Ook bij de 10 km lopen we nog onder schema.  We zaten op 4.08. Twee minuten onder streeftijd.
De kilometers  tikken gestaag onder ons door. We drinken goed en Thom eet ook vlot de meegenomen koek weg.
Wat ook gestaag gaat is de temperatuur. Het wordt warmer en warmer. Gelukkig heb ik wat extra drinkposten voor ons geregeld. Mijn vrienden staan samen met mijn vrouw en jongste dochter op strategische plekken met extra drinken. Ik heb nog steeds het volste vertrouwen in een goede afloop.
Maar dan, zomaar uit het niets, schiet het bij Thom in de lies. Alsof je geraakt wordt door een kogel. Elke stap doet pijn en is er een teveel. Ook het gelletje die Thom net had ingenomen valt volledig verkeerd. Inmiddels is Michel ons voorbij gelopen. Wij moeten ons echter maar op één ding focussen, en dat is het uitlopen van de marathon. Het wordt een kleine hel. Dat we op 30 km nog steeds perfect op schema lopen, 2.58 uur, is niet meer interessant.
We gaan afzien, maar dan ook echt afzien.
Bij de 35 km verzorgingspost moet Thom voor het eerst even zitten. Ik vraag even de aandacht van de ehbo voor Thom. Terwijl zij zich inzetten voor deze topper, vermaak ik mij met het publiek. Probeer ze zodanig op te jutten dat dit overslaat op Thom. Ik vraag de sponzen-dame of ze al een kus heeft gehad vandaag. Ze zegt; nee, nog niet. Ik geef haar een dikke smok op de wang en bedank haar voor haar bijdrage aan de marathon. Het publiek vind het super.
Inmiddels is Thom weer wat bij getrokken en gaan we vol goede moed op pad voor de laatste zeven kilometertjes. Het publiek roept  ‘veel succes’ en daar gaan we weer. Ja, nog zeven kilometertjes. Het leken er wel het dubbele.
Elke stap die Thom zet zie ik de pijn in het gezicht. Ook de maag is nog behoorlijk van streek.
Maar ik hoor geen enkele kreet of klacht. We draven stug door. Gezamenlijk en met diepe bewondering van mij voor Thom komt de finish in zicht. Met nog twee honderd meter te gaan pakt hij mijn hand om samen over de finish te lopen. Ik laat echter honderd meter voor het einde zijn hand los. Iemand die zo diep kan gaan en pijn kan verdragen verdient het om alleen en als gladiator en overwinnaar over de finish te gaan. Met gerespecteerde afstand eindig in achter Thom.
De felicitaties van de burgemeester is fijn. Hij blijft staan tot de laatste loper binnen is.
Thom is even gaan liggen in het gras en komt nu tot rust. We worden nog gefeliciteerd door mijn vrouw, dochter en vrienden voor behaalde prestatie.
We lopen naar de sporthal voor een welverdiende douche. Thom laat zich nog even masseren. Één been wordt niet gemasseerd. Daar ligt vlak bij de lies een bobbel ter grote van een ganzenei. Intapen en verder niks. Rust is het advies. Nog wat gedronken bij onze vrienden en dan op weg naar huis. Halverwege nog even de KFC, ons eerste vaste eten. Moe maar voldaan weer terug naar Grunn.
Het is mooi geweest. 
Op naar de volgende marathon.   

Groet Bart




Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2018  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst