SallandTrail, Nijverdal e.o., 25 km, 14 maart 2015

Genieten in Salland!

Salland2015
Foto: Edward; meer foto's staan HIER op Picasa en HIER als slideshow

Vorig jaar was Edward er voor de 75km, dit jaar stond hij opnieuw ingeschreven plus Vanessa en Peter voor deze prachtige trail rondom Nijverdal.
Helaas was Edward geveld door 'n griepje, dus stonden er twee i.p.v. drie LBers aan de start. De laatste km's maakten Peter en Vanessa samen en dus een gezamenlijke finish (altijd extra leuk). Het was (zwaar) genieten!
Foto's van Peter en Edward staan op Picasa  HIER. en als slideshow HIER
De Garmin route van Peter staat HIER (tja.. een paar keer gewandeld...)
25 km  netto
Vanessa Wuijster
Peter v.d. Hulst, zie onder
2:50:29


Link naar de website

Dit is 'kleintje' Teuto voor mij, maar dan zonder die fantastische heuveltrainingen vooraf........
Dat  heb ik nog niet eerder meegemaakt, en voor degenen, die er van houden: dit alleen is al een reden om volgend jaar hier te starten!
Veel tijd om achterom te kijken gun ik me niet, want dan lig ik op mijn snuit......
Lees verslagje van Peter>>>


Op zaterdagavond zitten Titus en ik in ons chaletje op de vooravond van de Berenloop.
Eigenlijk zouden we nu heel relaxt met de laatste marathonvoorbereidingen bezig moeten zijn, maar in plaats daarvan zitten we gestresst achter twee laptops in een poging om vanaf 20 uur een startbewijs voor de Salland Trail te bemachtigen. Een idee van hem, waar ik in mee ga natuurlijk. Niet voor de 50 of 75 km, maar voor de 25 km. Maximaal 400 deelnemers op die afstand. Na twee uur ploeteren met een trage website zijn we beiden ingeschreven. Gezien mijn startnummer (397) was het kantje boord.
Nu is de periode november - maart een best lange periode. Mijn duurlopen gaan maar matig, ik kan mezelf niet zo motiveren. Wel heb ik speciaal voor deze (en toekomstige!) trails speciale schoenen aangeschaft en deze uiteraard ingelopen in het Bedumer Bos en het Ellerhuizerkleipad. Dat was zeker genieten. Ook de Garrelsweer-duurloop vanaf Haren was puik. De laatste weken kostte uiteraard veel energie en door die omstandigheden ook minder getraind. Er waren wel plannen om de Kardinge Bult nog eens enkele keren in een duurloopje op te nemen, maar het bleef slechts bij plannen. Gelukkig gaf de duurloop een week terug genoeg vertrouwen.
Dus op naar Nijverdal na een nachtje bij mijn pa in Epe met Steven Wilson op de carkit (zie http://www.platendraaier.nl/albumrecensies/steven-wilson-hand-cannot-erase/, concert 23 april in Hedon, Zwolle, weten jullie ook weer waar de webmaster van houdt en heen gaat).
Het is fris, slechts 3 graden als ik bij Het Ravijn arriveer. Die naam associeer je niet direct met een super-de-luxe sport/zwemcomplex. De start is om 10:45 en als ik om 10u arriveer is er op de overvolle parkeerplaats niet ver van de ingang een 'Hulsten'-plekje vrijgekomen. De kinderen komen met prachtige zwemdiploma's al naar buiten, terwijl de traillopers zich klaarmaken voor hun race. De 50 en 75km lopers zijn al eerder vertrokken (max 200 resp 100 deelnemers).
Titus zie ik nog niet. Als ik me ga omkleden, tref ik hem in de sportzaal boven. Even een foto op de trap en dan naar buiten. Brrr, het is echt fris. Vandaag nog steeds de wintertight, 3 lagen kleding, pet en dunne handschoenen. Die gaan niet meer uit. Maar ook mijn Kodakje (gesmokkeld uit New York) en een nieuw drinksysteem van Camelbak. Al snel treffen we Vanessa (die ook de 25km doet) en Edward, die last heeft gehad van koorts afgelopen week en Sahara-zand en dus niet start.
Bij een trailstart heb je twee mogeljkheden: of je start in groepjes van 50 om de minuut, of je schiet de hele boel in één keer weg en maakt een trechter. Dat laatste doen ze in Nijverdal. We staan direct in een file, de eerste honderden meters gaan stapvoets, maar even later wordt het toch nog een hardloopevenement. Titus en ik lopen hordes lopers voorbij. Hij zal ze allemaal voorblijven, maar ik zal toch nog een groot gedeelte daarvan opnieuw aan me voorbij zien komen. Mijn start is traditioneel te snel. We lopen dik onder de 6min/km en voor deze trail is dat echt te hard voor mij. Eigenlijk kijk ik tijdens de trail geen minuut op de tijd van mijn Garmin. De route heb ik er wel gedownload, want je weet nooit of je alleen komt te lopen juist daar waar bordjes zijn weggehaald of lintjes ontbreken. Het wordt me al snel duidelijk: dit parcours vereist concentratie om niet ten val te komen. In de Teutolauf worden boomwortels wit geschilderd, maar daar doen ze hier niet aan. Met enige regelmaat hoor en zie ik lopers struikelen en net wel of net niet ten val komen. Ook ik struikel een paar maal (mijn voeten optillen is ook voor mij een aandachtspuntje), maar ten val kom ik gelukkig niet. Ik wist niet dat je zo vlak bij huis (1u30min) zo fantastische heuveltraining kunt doen. Dit is 'kleintje' Teuto voor mij, maar dan zonder die fantastische heuveltrainingen vooraf. De paden zijn fantastisch, schitterend slingerend door het bos, zigzag de heuvel op. Af en toe bagger, maar doordat het droog geweest is afgelopen week, blijven de voeten droog. Net als ik denk dat we boven zijn, komt er nog een flinke klim. Een korte stop voor een foto (als herinnering en om de thuisblijvers te laten zien hoe mooi het is) en dan weer verder. Ik dacht dat de verzorging op 6 en 19km zou staan, maar blijkbaar heb ik niet goed gekeken. Op dik 13km staat een super verzorging: met vlaaien! Dat  heb ik nog niet eerder meegemaakt, en voor degenen, die er van houden: dit alleen is al een reden om volgend jaar hier te starten! Ik complimenteer de verzorging en ga na een paar minuten verder. Er volgen nu enige pittige klimmetjes, waar ik nog een hele tijd kan blijven rennen, maar toch ook op den duur besluit maar stevig te wandelen i.p.v. rennen. Bij een trail gaat het om het genieten, en niet om de tijd, dus af en toe wandelen hoort daar ook bij. Bij de afdalingen gaat we uiteraard weer rennen. Ik loop hier nu met een aantal gezellige dames. Titus is al lang uit beeld en zal ver voor mij finishen. Bij 15km volgt een stukje verhard parcours. Daarna opnieuw het bos in. We passeren verderop Avonturenpark Hellendoorn. Ik voel iets in mijn rug prikken en kijk even snel achterom. In een glimp zie ik een hoofdoekje. Veel tijd om achterom te kijken gun ik me niet, want dan lig ik op mijn snuit. Als even later Vanessa me achterop loopt, verbaast me dat niet. Dat was 'het hoofddoekje'. Ook bij haar is het beste er wel vanaf, ook al heb ik het idee dat ik meer heb moeten inleveren. Ik volgt nu een prachtige afdaling. Vanessa stort zich naar beneden en ik heb nog maar net genoeg tijd om dat met mijn Kodakje vast te leggen. De klim uit die kuil is meer klauteren van rennen. Vanessa wacht op me. Gelukkig, met z'n tweeën finishen is toch leuker. Ik vind mijn tweede adem en het laatste gedeelte gaat toch weer lekkerder. Als we even verderop Edward zien fotograferen met zijn iPhone, weten we dat 't niet ver meer is. Ook Titus staat iets verderop ons op te wachten. Super! Ik loop nog bijna verkeerd ('links'!). Dit gedeelte hebben we al in de tegenovergestelde richting gelopen. Nog even naar beneden en dan 'big-smile' voor de finish(foto). Met een hand van organisator Bertus hebben we een prima trail achter de rug. Nu pas zie ik mijn tijd (2u50), maar eigenlijk is dat helemaal niet interessant voor zo'n loop.
Het was genieten in Nijverdal, en dan heb ik horen zegggen dat we het mooiste gedeelte nog niet gezien hebben, want dat zit in het 50km traject. Dus... wie weet voor volgend jaar, ook al is 50km voor mij op dit ogenblik een bruggetje te ver, haha.
Het is een prima georganiseerde trailloop met een werkelijk prachtig parcours en ook nog dichtbij!

Groet, Peter


Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2018  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst