Vuurtorentrail, Ameland, 35 en 18 km, 21/22 maart 2015
Bikkelen op Ameland!

VuurtorenTrail2015
Foto van Bart. Meer staat HEER als slide show en HIER op Picasa

Vorig jaar stonden alleen Jan en Evelyn aan de start van deze pittige trail op Ameland. Dit jaar had Jan andere LBers mee gekregen. Dus ging Petra met 'drie LB-musketiers' op zondag voor de 35 km trail. Edward zat in de organisatie en is er het hele weekend druk geweest. Super Ed!
Er werd prima gelopen met goede klasseringen. Janny ging op zaterdag van start in de editie over 18km.
De foto's van Bart staan HIER als slide show en HIER op Picasa
35 km (zondag)
netto
Jan Schipper, 13e v.d 61 3:07:25
Petra Bus, 8e v.d. 24 3:31:17
Thom Snijder 4:04:40
Bart de Vries, zie onder 4:04:42
18 km (zaterdag)
Janny Klarus 2:05:03


Link naar de website

Jan liep vanaf de start al vlot bij ons weg en zou ik hem pas bij de finish weer zien.
Zoals echte musketiers, een voor allen, allen voor een, buffelen we door het zand, de duinen en smalle paadjes.
Ik pak de microfoon en roep; Thom………you, you’re a Ironman..
Lees verslagje van Bart>>>

In aanloop naar de 60 van Texel stond min of meer de vuurtorentrail van Ameland als test op het programma. Voor Jan S. en ondergetekende een serieuze training want het is nog maar twee weekjes naar 2e paasdag en dan gaat het weer gebeuren. 60 km draven over de onverharde en verharde paden van Texel. Ook Petra en Thom die de smaak meer dan te pakken hebben van het trailrunnen stonden aan de start. Gezamenlijk met de auto richting Holwerd waar de boot ons naar het eiland zou brengen. Met een tas kleding wat eigenlijk genoeg is voor een heel weekend. Ook de Runploug Garrelsweer was met zes lopers aanwezig. Op de boot zat de stemming er al flink in en dat zou de hele dag zo blijven. In de sporthal van Hollum de startnummers halen, even omkleden en snel naar de start. Nog net even tijd voor een groepsfoto samen met de Runploug, de laatste instructies van de organisatie en daar was de start al. Op weg naar 35 km buffelen over onverharde paden, heuveltjes en mul zand. Vier keer zouden we het strand op gestuurd worden. 
Jan liep vanaf de start al vlot bij ons weg en zou ik hem pas bij de finish weer zien. Ook Petra en Thom sloegen met mij een gaatje. De benen waren nog wat stijfjes van de vorige dag waar ik de 35 km van de RTR had gepaced op een tempo van 5.45. Als het maar niet teveel zou worden was eigenlijk mijn grootste angst. Na een paar km stond Petra te wachten om een foto te nemen en te vragen of het wel ging. Het begint te komen zei ik.  De benen waren al een stuk soepeler en we liepen langzaam maar zeker weer op Thom in. Bij de eerste drinkpost voelde een ieder zich nog prima en allemaal deden we ons kopwerk. Ook Dick van de Runploug draafde als een jong veulen mee.  Bij de tweede drinkpost laten we Petra gaan. Ze pakt haar eigen tempo en we zien haar langzaam maar zeker uit het zicht verdwijnen. Ook Dick is uit het zicht en dus staan vanaf km 18 Thom en ik er alleen voor. Thom heeft het moeilijk en dat is ook geen wonder want hij was de hele week al niet fit en de energie die dat gekost heeft komt hij nu te kort. Ik besluit om Thom niet alleen te laten en samen naar de finish te knokken. Zoals echte musketiers, een voor allen, allen voor een, buffelen we door het zand, de duinen en smalle paadjes. De derde drinkpost is in zicht en hier drinken we warme bouillon. We worden nog flink aangemoedigd door de vrijwilligers en gaan weer verder. Echter, het noodlot slaat toe, de bouillon valt bij Thom volledig verkeerd. Vanaf dit moment is het nog meer afzien, maar dan ook echt afzien. Thom toont karakter en weet van geen opgeven. Super.
Vlak voordat we voor de laatste keer het bos uitkomen een laatste beproeving. Een heuvel waar een loper boven staat te wachten op zijn vrouw die nog beneden staat. Hij durft niet meer naar beneden, bang dat hij niet meer boven komt. De vrouwelijke loopster staat met verkrampte benen te roepen dat zij het niet aan kan boven te komen. Ik bied haar aan bij mij op de rug te klimmen. Dat durft ze niet aan maar een extra handje zou welkom zijn. Ik strek mijn armen naar achteren en neem haar stapje voor stapje mee omhoog. Ook Thom is al boven en we draven weer stug verder. Nog een halve km, even de bocht en dan is daar de finish. Achter de finish staan Jan, Petra en de Runploug ons op te wachten. We zijn binnen. De speaker staat naast me en ik vraag of ik heel even wat mag zeggen. Ik pak de microfoon en roep; Thom………you, you’re a Ironman.
Moe maar voldaan slenteren we naar de sporthal voor een welverdiende douche. Hierna samen met de Runploug naar de cafetaria, want een vette hap of stokbroodje gezond gaat er wel in.
Om half zes de bus naar de boot. Deze stond gepland voor half zeven maar door het lage water voer er geen bootje op tijd. Eerstvolgende boot drie kwartier later. Nog even volhouden dus. Aan de vaste wal aangekomen nog even afscheid nemen van Runploug Garrelsweer en dan in de auto weer noar huus. Het was een lange dag maar wat was ie weer mooi. Oh ja, Jan en Petra super gelopen. Thom, je weet het, ik……..van je. Runploug Garrelsweer bedankt voor deze topdag.

Trailgroet Bart.

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2018  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst