6 uurs loop Haarlemmermeer, 27 juni 2015
Clubrecord M45 voor Edward!

In Haarlemmermeer 'trainden' Edward en Vanessa hun duurvermogen voor komende nog zwaardere inspanningen.
Het was er warm, en Edward dacht er zelfs over om na 42,2km te stoppen. Hij deed dat niet en wist dat een nieuw clubrecord binnen de mogelijkheden lag. Hij verbeterde zijn oude record (uit Amsterdam 2013) met 4,42 km (11,5km/u gemiddeld). Gefeliciteerd!

6 uur km's
Edward Pechler + 4,42 km
68,800 PR en CR!
Vanessa Wuijster 31,178


Link naar de website

Maar mijn tepels zijn in ieder geval niet verbrand....
Hierdoor ontstaat ruimte om je te vervelen tijdens het lopen, iets dat me in de bergen nog nooit is overkomen....

Lees verslagje van Edward>>>
Zes uurtjes

De zes uur van de Haarlemmermeer. Twee jaar geleden stonden we ook aan de start. Toen had ik het na enkele rondjes wel gehad. Ik voelde me niet goed en wilde de marathon in Lake District, die ik twee weken later zou lopen, niet in gevaar brengen. Ik stopte al na 1 uur en 40 minuten. Vanessa liep wel door en pakte zelfs een prijs. Vandaag is het andersom. Vanessa hield het na ruim 31 km voor gezien en ik wilde heel graag stoppen maar moest van mezelf maar vooral van Vanessa doorgaan. "Je moet nu toch echt 's gaan trainen voor de UTMB" riep ze toen ik het echt niet meer zag zitten.

De wedstrijd bestaat uit een rondje van ongeveer 2,2 km door het Floriadepark in Vijfhuizen. De doorkomst is in de expohal. Het rondje is voor Nederlandse begrippen niet echt vlak. Een aardige klim gevolgd door een geleidelijke afdaling moet elke ronde opnieuw overwonnen worden. Het is vandaag eindelijk zomer. Ruim 20 graden en het voelt benauwd en heet. Al snel loop ik in niet meer dan een vlinderbroekje. Wel zijn mijn tepels nog beschermd door de nippleguards die ik vergeten ben af te doen nadat ik mijn shirt heb uitgetrokken. Misschien kreeg ik daarom soms rare blikken. Maar mijn tepels zijn in ieder geval niet verbrand.

Het lopen van rondjes eist mentaal veel van mij. Liep ik vorige week als pacer fluitend 5:00 minuut per km op de marathon, op de één of andere manier is dat vandaag al een hele opgave. Rond de 35 km ben ik het al aardig zat. Ik pak mijn iPod-shuffle voor wat afleiding. De muziek die er op staat heb ik er 2 jaar geleden opgezet voor de 100 km in het Amsterdamse bos. De nummers geven me net als 2 jaar geleden weer wat moed: "Don't stop me now, I'm having a good time".

Het is aardig druk op het parkoers. Behalve de estafette teams (misschien een idee voor een LB-team), oefent ook de brandweer in het park. Ze blussen vooral denkbeeldige brandjes in de bosjes en doordat de wind goed staat lopen we soms door een waterspray. Het werkt verkoelend al stinkt het water behoorlijk naar slootwater.

De 63 km die ik eerder gelopen heb in een zes-uurswedstrijd is wel wat aan de lage kant en dat wil ik toch wel wat scherper stellen. Maar de motivatie en de kracht om echt hard te gaan is er niet. Mijn lijf heeft vandaag geen zin. Er zijn rondes bij dat ik de gedachte om te stoppen niet kan uitschakelen. Gelukkig zit Vanessa er om me eraan te herinner dat ik móet trainen. Toch plof ik steeds vaker even in de heerlijke tuinstoel neer die we hebben meegenomen. Vanessa vindt dat geen goed idee en spoort me aan om dan maar een stukje te wandelen ipv te zitten. "Met zitten kom je geen meter verder". Natuurlijk heeft ze gelijk. Opeens moet ik denken aan het bier dat in de koelkast van de camper staat. Terwijl Vanessa het gaat halen begin ik weer te rennen. Bij de volgende doorkomst wandelt Vanessa even met me mee en drink ik een half flesje bier. Een koud Erdinger alcoholvrij biertje: de optimale dorstlesser.

Het rennen gaat niet heel snel meer maar ik twijfel niet meer. Ik ga door tot het eindfluitje. Ben geen watje! George, waarmee ik wel eens een rondje op bijv. Ameland ren, loopt op dit moment de Lavaredo Ultratrail in de Dolomieten. Vanessa houdt me op de hoogte van zijn tussentijden. Het ziet er goed uit en als hij zo doorgaat verbetert hij mijn tijd van vorig jaar. Hij is gisteravond om 23:00 uur al begonnen dus wat zeur ik nou over 6 uurtjes. Rennen!

De ultralopers zijn toch hele andere types dan de vaak hippe, redelijk gespierde (ultra)trailrunners. Van flitsende kleding is hier geen sprake. Markante types waarbij ik me wel thuis voel. Hier gaat het om het rennen en als het even niet meer gaat, wandelen. Zolang je maar in beweging blijft. Ik vind het nog altijd moeilijk. Voor een tocht door de bergen hoef ik mij niet te motiveren maar voor deze "saaie" rondjes door een park is het vaak zoeken naar motivatie om door te gaan. Gek genoeg blijft het me intrigeren. Al is er een stukje parkoers onverhard, je hoeft niet constant alert te zijn zoals bij een trailrun of een skyrun in de bergen. Je kan bijna met je ogen dicht lopen. Hierdoor ontstaat ruimte om je te vervelen tijdens het lopen, iets dat me in de bergen nog nooit is overkomen.

In het laatste uur vermaak ik me met het berekenen waar ik finish. Het liefst wil ik 1 meter na de doorkomst finishen. Dan hoef je niet lang te wachten voor de afstandmeters komen. Sommigen krijgen een bal mee met hun startnummer erop, maar ze "vergeten" mij eentje te geven en het gaat me waarschijnlijk net niet lukken om nog een volle ronde te lopen. Een paar honderd meter voor de doorkomst hoor ik het fluitje en plof ik in het gras. Vanessa komt eraan met alweer een flesje bier die ik bijna in één keer leeg drink. Ook heeft ze een watermeloen meegenomen, die er goed in gaat. Gelukkig komt er na een kwartiertje wachten een fietser met een krijtje langs, die mijn nummer op de weg schrijft zodat we naar de hal kunnen lopen. En alweer valt Vanessa in de prijzen. Op haar startnummer is in de tombola een prijs gevallen. Heel toepasselijk een zak bananen!

Na mijn verjaardag (22 aug) ga ik nog 's een poging wagen om het clubrecord van 50+ te verbreken. 75 km moet te doen zijn!

Nadat we ons wat hebben gefatsoeneerd in de camper, gaan we de meer dan 5000 verbruikte calorieën aanvullen op het veganfestival in Amsterdam. Wat een luxe dat je niet hoeft te controleren of iets vegan is maar al het voedsel dat er te koop is kan opeten. Dat is dan ook precies wat we doen.

Groet,
Edward



Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2018  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst