Verslagje Rondje Amsterdam, 4 juli 2015
Geschreven door Edward   

Lopen met 'extreme'  hitte!

Amsterdam4juli2015 klein

Onder meer dan zomerse omstandigheden trainde Edward in Amsterdam en omgeving. Na zijn 6-uurs van vorige week staat al weer een 60km op het menu. Ultralopers houden van lange afstanden en ook hoge temperaturen.
Lees in zijn verslag hoe het hem afging!

Lopen met "extreme" hitte.

Elk jaar is het weer raak. Sinds er een dode is gevallen tijdens de wandelvierdaagse bij hoge temperaturen zijn wij Nederlanders watjes. Bijna geen enkele organisatie durft meer wat te organiseren als het kwik boven de 25 graden stijgt. Het nieuws, dat iedereen 24/7 schijnt te volgen, helpt hierbij een handje. Al snel valt de term "extreem" weer. Extreem klinkt alsof je alles opzij moet zetten en afwachten tot het weer normaal is. Intensief sporten wordt afgeraden en zelfs de yogales van Vanessa wordt afgelast. Het Waterbedrijf mailt me dat ik vooral veel kraanwater moet drinken. Maar een paar dagen temperaturen van boven de 30 graden zijn helemaal niet extreem. Dat komt al zolang ik mij kan herinneren in Nederland voor. Het is warm. Geniet ervan!

Gelukkig gaat het rondje Amsterdam wel door, al zijn er aanpassingen aan het parkoers. De afstand is gelijk maar ipv een rondje om Amsterdam is het een rondje door en langs Amsterdam met enkele tussenrondes in het recreatiegebied “het Twiske". Jammer dat we de oorspronkelijke route niet kunnen rennen, vooral ook omdat het de laatste keer is dat Willem deze tocht samen met de wandelvereniging LAT organiseert. Maar ik heb de oorspronkelijke route als GPS bestand zodat ik het nog een keer op eigen gelegenheid kan lopen.

Ik overnacht in mijn favoriete hardloopgebied bij Amsterdam: Waterland. Er zijn niet veel parkeerplaatsen maar ik vind een rustig plekje. Om half zeven in de ochtend rij ik naar de start in Diemen, in de hoop daar een gratis parkeerplek te vinden. De parkeerplek is snel gevonden en ik heb nog voldoende tijd om nog wat te eten en te luieren.

Als ik bij de startplek aankom, zie ik veel bekende gezichten, waaronder enkele lopers, die vorige week ook de zes uur van Haarlemmermeer liepen. Willem legt nog Ă©Ă©n keer uit wat de bedoeling is en hoe het parkoers in elkaar zit. Je kan bij 20 km kiezen wat je doet: de marathon, 50 km of 60 km. Er is ook nog een mogelijkheid om ergens af te snijden zodat je 30 km loopt maar die begrijp ik niet en hoef ik ook niet te begrijpen want dat is vandaag geen optie.

We starten om 9:00 uur. Mijn uitrusting bestaat uit een bidon in elke hand, een vlinderbroekje en een paar Sketchers. We lopen eerst in noordwestelijke richting door Amsterdam-Oost richting het IJ. Daar aangekomen lopen we langs de kade richting centraal station. Een mooi stukje Amsterdam langs de cruiseschepen. Al snel loop ik samen met Linda Voets (mooie naam voor een ultraloopster). Linda liep eerder dit jaar in Turijn op het WK 24 uur een afstand van ruim 213 km en gaat dit jaar het WK 100 km bij de Run van Winschoten lopen. Door de warmte zullen er niet veel lopers voor de 60 gaan en het tempo van Linda ligt me goed. We kunnen, zonder buiten adem te zijn, praten. Achter het centraal station aangekomen, wacht de eerste oversteek met het pontje. We hebben redelijk geluk en kunnen meteen aan boord van het Buiksloterwegveerpontje. Een vijftal andere lopers haalt het pontje ook nog. De overtocht duurt slechts enkele minuten. Stilstaan voelt warmer dan rennen. Ik schat dat het ruim over de 30 graden is. Aan de overkant gaan we, via Amsterdam-Noord, richting Landsmeer naar het recreatiegebied het Twiske.

De verzorging is prima in orde. Voor de zekerheid heb ik een tasje met wat watermeloen en fruit bij Willem in de camper gelegd. Hij staat in het Twiske, waar we hem meerdere malen zullen tegenkomen. Na een klein rondje door het Twiske komen we bij Willem. Hier kunnen we beslissen wat we doen. Zonder overleg gaan Linda en ik weer op pad voor de grote ronde van 10 km. Blijkbaar ziet ook Linda, net als ik, geen enkele reden om niet voor de 60 km te gaan. Deze ronde van 10 km moeten we tweemaal rennen en dan is het nog 19 km terug naar Diemen. Al snel lopen we over een schijnbaar eindeloos lang pad met de wind in de rug, vol in de zon door open gebied. Linda begint het erg warm te krijgen en wil een stukje wandelen. Ik vind dat niet erg. Wandelen moet ik ook trainen. Dat zal ik in Frankrijk heel veel moeten doen. Rinus loopt samen met Emily en haalt ons in. Rinus liep vorige week ook in Haarlemmermeer maar was daar na 31 km gestopt. Vandaag heeft hij daar nog spijt van en gaat er daarom vol voor. Rinus finisht dan ook als eerste voor ons maar Emily finisht achter ons omdat ze ergens verkeerd is gelopen. Ik geef mijn shirt, dat ik al vanaf de start niet aan heb maar in mijn broekje meesleep, aan Tobias - een goede ultraloper - die nu met Emily meefietst, af. Nadat Linda haar dipjes heeft gehad en we een stel koeien hebben ontweken, begint het bij mij bij 30 km opeens te haperen. Waar is die verzorgingspost? Dit keer moet ik even wandelen. Linda wandelt mee en verzekert me dat de verzorgingspost vlakbij is. Al snel rennen we weer. Bij Willem eet ik mijn meloen en drink goed. Ik vul mijn 2 bidons met vers water en ben klaar om weer te vertrekken. In plaats van nog een keer deze zware ronde kunnen we ook tweemaal de kleinere ronde doen, legt Willem uit. Deze heeft meer schaduw en zo hebben we een extra verzorgingspost. Dat lijkt ons een uitstekend idee. De 2 rondjes zijn goed te doen. Met bijna een marathon erop is het aftellen richting finish. Nog 19 km.

Bij het pontje over het Noordhollandsch Kanaal hebben we minder geluk dan bij de eerste. Deze vertrekt voor onze neus. Dat wordt wachten. Op zich niet erg, maar stilstaan in de zon met vermoeide benen is geen feest. Regelmatig gooi ik water uit mijn bidon over me heen, maar dat voelt meer als een warme douche dan een frisse koude douche. Als we aan de overkant zijn gaan we richting mijn hardloopgebied, Waterland. Even een paar, voor mij bekende wegen met aan het einde, volgens Linda, de laatste verzorgingspost. Even is ze bang dat ze me blij heeft gemaakt met een dode mus als de post niet op de plek staat die ze had verwacht, maar ze staan een beetje verder in de schaduw. Een van de vrijwilligers die ons al eerder heeft zien lopen, vindt ons er nog net zo fris uitzien. We zijn inderdaad niet aan het strompelen en de mensen die ons zien hebben waarschijnlijk geen idee dat we best wel moe zijn. We moeten nog een brug over die net op tijd dicht gaat zodat we niet hoeven te wachten. Stiekem vinden we dat wel jammer. De laatste kilometer lassen we nog enkele korte wandelpauzes in. We spreken telkens een punt af waar we weer gaan rennen: volgende lantaarnpaal, bruggetje of huisje. Al pratend wandelen we “onbewust” vaak het punt voorbij dat we hebben afgesproken. Ik drink en gooi zoveel mogelijk water over me heen. Het is ook stom om met 2 volle bidons aan de finish te komen. We passeren nog een prachtige fietsbrug die lijkt te zijn opgehangen aan 2 grote potloden. Daarna het laatste stukje door Diemen. We spreken af dat we nu geen wandelpauzes meer inlassen maar tot de finish doorrennen, voorzover de stoplichten dat toelaten. Een paar honderd meter voor de finish moeten we toch nog even wachten op een trein die voorbij komt. Daarna langs het winkelcentrum naar het gebouw waar de finish is. Zoals altijd bestaat de finish uit het binnen afmelden bij Annemarie. Gelukkig is het binnen lekker koel. Na het afmelden vul ik mijn bidon met vers koud water en ploffen we met onze bezwete lijven in een stoel. Eventjes niet meer naar buiten. We hebben, dankzij de wandelvereninging LAT en natuurlijk Willem en Annemarie, een mooie warmte training gehad die we niet hadden willen missen.

Groet,
Edward
Reacties (1) Geen reacties meer mogelijk
1 woensdag 08 juli 2015 09:40
Peter Pettinga
Chapeau chapeau, weer knap gedaan in die hitte. Momenteel niet eens 60 per week....

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2018  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst