Verslagje LochemTrail, 18 oktober 2015
Geschreven door Bart   

Het wordt een loeizware dag, dat weet ik nu al.....
Een illusie, Petra in deze vorm is voor mij niet één maar twee maatjes te groot....

LochemTrail2015-groep-2
Foto: Thom
Lochem2015-Bart-2

Foto: Lieke ten Hoeve, met dank.

 

Door de week staat de wekker meestal om vier uur te piepen dat het tijd is om aan het werk te gaan. Dan probeer je in het weekend een paar uurtjes langer te slapen. Deze zondag staat de wekker echter al om zes uur te piepen. Gauw aankleden, een snel ontbijtje en dan hup de auto in naar Bedum. Even Petra, Thom en Mente ophalen en dan door naar Lochem. Het is een kleine 150 km rijden, en ondanks het grauwe weer zit de stemming er goed. Voor we het weten zijn we op plaats van bestemming en omdat we ruim op tijd zijn is er tijd voor koffie en thee.
De startnummers hebben we ondertussen al opgehaald en zijn we er achter gekomen dat er voor de hele marathon 28 lopers zijn. Voor de 31km een kleine 60 en de halve 120 dravers. Ruim 200 deelnemers dus. Niet zo heel veel maar dat moet je ook niet hebben als je door de bossen draaft, over de bergen sleurt en de single tracks baggert. Omkleden doen we in een oude schuur met enkel een paar houten bankjes. Ook geen probleem maar koud is het wel als de schuurdeuren helemaal open staan. Doordat de kou wel op de blaas slaat moet er voor de start nog wel een paar keer gebruik gemaakt worden van de wc. Of zijn het toch de zenuwen? We lopen met z’n vieren naar de start waar Mente ons zal uitzwaaien. Mente start een kwartiertje later omdat hij de 31 km holt. We denken nog vijf minuten tijd te hebben, wat ons nog net even tijd geeft voor een laatste plasmoment. Petra roept ineens; moet je dit zien. We kijken achter een grote struik en zien daar een pad naar boven lopen. Ik denk; shit, dit is niet wat we getraind hebben. Een lang onverhard pad naar boven waarvan het einde niet te zien is. Dit is het echte trail werk. We wandelen onder de indruk als we zijn naar de start in de veronderstelling dat we nog twee minuten voor de start hebben. Met nog 50 meter naar de start horen we de wedstrijdleider echter al aftellen; 3,2,1 start. We zijn te laat bij de start. We zijn nog niet begonnen en lopen nu al achteraan. We sprinten door de start en sluiten bij een klein groepje aan. Geen goed begin natuurlijk. De start bleek achteraf toch echt een minuutje te vroeg. Ook Mente had het nog geen 10 uur.
De eerste paar kilometers gaan gelijk berg op en af en het kost mij zeer veel moeite om bij te blijven. Nou heb ik altijd wel wat meters nodig om op gang te komen maar deze zijn gelijk wel heel heftig. Thom laat weten zijn eigen tempo te pakken en wenst ons succes. Wij lopen lekker door maar merk toch al snel dat dit niet mijn dag wordt. Heb moeite om mee te komen en als ik bij kilometer 10 moet plassen vrees ik het ergste. Na de korte plaspauze is het groepje ongeveer 150 meter bij mij weg gelopen. Probeer toch weer aan te sluiten wat wonderwel ook nog lukt. De vreugde is van korte duur, ik kan niet meekomen. Hevig teleurgesteld laat ik los en moet ik toezien hoe langzaam maar zeker ik achterop raak. Het wordt een loeizware dag, dat weet ik nu al.
Bij km 20 ongeveer een bordje met de pijl naar rechts. Ik ga dus naar rechts maar ben de hoek nog niet om of van de andere kant komen de eerste snelle lopers. Omdraaien wordt er geroepen, het pijltje staat de verkeerde kant op. We moeten links i.p.v. rechts. Ik draai gauw om en besef dat ik nu heel even bij de koplopers hoor. Haha. Dit duurt echter maar even. Ook Petra heb ik heel even achter me. Maar ook Petra draaft gestaag door. Heel even denk ik eraan om aan te haken. Een illusie, Petra in deze vorm is voor mij niet één maar twee maatjes te groot. Ik heb een superdag nodig zou ik dat willen. Voor de tweede keer verdwijnt ze uit het zicht. Ik zal alles uit de kast moeten halen om de finish te halen. Het gaat moeilijker en moeilijker. Ook het tempo gaat aanzienlijk omlaag. Ik probeer de gedachten te verzetten. Ik denk aan de marathon van Amsterdam waar Erik en Elmer proberen een mooie tijd neer te zetten. Hoop dat het ze beter afgaat als ik. Probeer toch ook nog te genieten van de omgeving, want mooi is het hier zeker. Het lukt niet echt. Ik ben verschrikkelijk aan het afzien. Zelfs bij de zestig van Texel heb ik niet zo afgezien.
Weet niet bij welke kilometer het was maar zomaar opeens hol ik een boerenerf op en kom ik door de koeienstal. De dames worden er niet anders van maar ik vind het geweldig. Voor een moment heb ik een glimlach op de mond. Dit is het. Dit is wat het allemaal zo mooi maakt. Heel even geniet ik weer. Ik kan er weer even tegen. Denk ik.
Bij de laatste drinkpost nog 8 luizige kilometertjes. Ik loop weer rustig verder en moet helaas ook wandelen. Het is op. Ik zit er volledig door. Als het inderdaad precies de marathon afstand is dan is een tijd onder de 4uu30 nog mogelijk. Ook dit blijkt een illusie, het is ruim langer dan 42 km, ook de Lochemerberg moet nog een keertje heen en weer, op en af bedwongen worden. Dan hoor ik de speaker en denk; yes, ik ben er. Helaas, nog een keer naar boven en beneden. Nog een keer boven aangekomen zie ik eindelijk de finish. De laatste keer naar beneden, wat kan dat zeer doen, en ik ben er. Even een lach voor de finishfoto en het zit erop. De speaker vraagt of het zwaar was en ik kan het alleen maar beamen. De drie honderd meter naar de kantine strompel ik samen met een collega chauffeur die vlak voor mij binnen kwam. Dat hebben de chauffeurtjes toch maar weer geflikt. Zo is het en zoals het hoort wordt er al weer gelachen.

Lochem2015-Thom-2
Foto: Lieke ten Hoeve, met dank.

In de kantine zitten Petra en Mente fris gedoucht bij een bak snert. Mente heeft de 31 km lekker gelopen en is dik tevreden. Voor herhaling vatbaar. Petra is van uitzonderlijke klasse. In deze vorm zelfs van eenzame klasse. Niet verwonderlijk dat Petra uiteindelijk eerste wordt bij de dames. Superprestatie. Thom heeft weer karakter getoond door ook nu weer niet op te geven. De hele week al flink verkouden, zaterdag nog gelopen in Appingedam met de beginnersgroep en dan nog ruim 44 km trailen. Thom had ook een lintje gemist en maakte dus extra meters. Petra zat dus ook verkeerd bij het omgekeerde pijltje en zat ook ruim boven  44km. Als beloning nog even extra lang douchen. Twee muntjes lang. Wat is dat dan toch lekker.                                                                                                                                    
Op de terugweg in Dedemsvaart de pizzeria bezocht voor een welverdiende pizza. Dan nog een uurtje rijden naar Bedum. Het was een lange, zware maar toch een fantastische dag. Volgend jaar misschien wel weer. Dat moet voor mij een revanche worden.    

Loopgroet Bart.
Reacties (2) Geen reacties meer mogelijk
1 dinsdag 20 oktober 2015 21:51
Peter Pet
Mooi verslag. Uitrusten en op naar Rotterdam.
2 woensdag 21 oktober 2015 20:00
Thom
Mooi verslag Bart,het was een prachtige dag. Heerlijk afzien maar zeker volgend jaar weer op het programma.

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2019  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst