Blaauwbekmarathon, Blauwestad, 42.2 en 21.1km, 6 februari 2016
Edward wint de 2e Blaauwbekmarathon!

Voor de tweede keer wordt er rondom de 'Blauwe Stad' een marathon georganiseerd. Helaas valt deze samen met de Bedumer Winterloop. Maar dat maakt de prestatie van Edward er niet minder! Hij wist (uiteindelijk) met overmacht de overwinning in deze marathon naar zich toe te trekken met een goed opgebouwde race. Lees alles in zijn verslagje. Gefeliciteerd Edward! Klasse gedaan!
Een krantenartikel staat HIER
42.2 km netto
Edward Pechler, winnaar! 3:08:50
21.1 km
Vanessa Wuijster 2:01


Link naar de website

Al geeft mijn hartslagmeter slechts 141 aan, het voelt zwaar zat zo. Vooral omdat ik bij het passeren van de finish, door de drukte, geen drankpost heb gezien en ik nu al dik 10 km geen drinken en de broodnodige bananen heb gehad.....
Lees verslagje van Edward>>>

Het is al even geleden dat ik een marathon heb gelopen. Een snelle tijd op de marathon is voorlopig niet één van mijn doelen. Maar om niet in een trage ultraloper te veranderen, gebruik ik de marathons als tempotraining. Als ik alleen train, vind ik het al een hele opgave om 20 km op tempo te lopen en verval ik meestal al snel in een comfortabel tempo.

De ontvangst in Winschoten is goed geregeld. Zelfs voor het halen van je startnummer staan er vriendelijke dames klaar om je de weg te wijzen. Een aantal oude gele streekbussen staat klaar om ons naar de start in Blauwestad te brengen. Deze bussen ken ik goed uit mijn jeugd. De rode bekleding van de stoelen die hier en daar met ducktape zijn gerepareerd. De schroeven achter in de rugleuning waar ik heel wat ritjes naar heb zitten turen. De nooduitgang in het dak die, bij gebrek aan een airco, half openstond als het warm was. Ook de bijna misselijkmakende geur van diesel doet denken aan de jaren zeventig. In Blauwestad aangekomen praten we, in een verwarmde tent, nog wat bij met bekenden .

De start is om 11 uur. Ook de halve, waar Vanessa aan mee doet, start om 11 uur. De eerste helft lopen we hetzelfde parcours. Ik zie een vijftal lopers redelijk hard weg gaan. Ik weet dat in ieder geval één daarvan ook de hele loopt. Al snel loop ik alleen op gepaste afstand van de koplopers. De wind giert over het open landschap. Al snel rennen we langs het Oldambtmeer en ik geniet van de leegte. Ik wil de eerste 21 km in 1:30 lopen en dan maar zien hoe lang ik het volhou. Heel eventjes loop ik samen met een halve marathonloper die ook 1:30 wil lopen maar al snel moet hij afhaken. Ik beuk in mijn eentje gezellig tegen de wind in. De koplopers zijn allang uit beeld en achter me wordt het ook leeg. Ik voel mijn rechterbil en hamstring weer moeilijk doen en ik denk er sterk over om bij de halve te stoppen. Om niet aan het ongemak te denken, concentreer ik me op het landschap en de mooie huisjes en boerderijtjes die er te koop staan. We passeren Finsterwolde, Beerta en Reiderwolde voor we weer in Winschoten zijn.

Als ik in 1:32 de finish van de halve passeer en de speaker de mensen oproept om de baan vrij te maken zodat ik erlangs kan voor de volgende helft, ren ik toch maar door. Na de aanmoedigingen bij de finish wordt het stil. Een parkje door, gevolgd door een 2 kilometer lange rechte weg langs een sloot. Ik heb geen idee of er nog iemand voor me loopt maar ik vermoed van wel omdat er een motor met de eersten meereed. Als ik na 25 km weer bij het meer ben en kilometers ver kan zien, zie ik inderdaad een loper en een motor. Die ligt minstens 2 kilometer voor. Maar ik heb nog 17 km te gaan. Een mooie motivatie om niet in te zakken. Tot het uiterste wil ik niet gaan maar een inspanning is wel gewenst. Al geeft mijn hartslagmeter slechts 141 aan, het voelt zwaar zat zo. Vooral omdat ik bij het passeren van de finish, door de drukte, geen drankpost heb gezien en ik nu al dik 10 km geen drinken en de broodnodige bananen heb gehad. Ondanks de frisse wind heb ik een hele droge mond. Als ik bij km 28 eindelijk wat kan drinken en banaan kan eten ga ik op jacht naar de koploper. Het is niet zo dat ik echt versnel maar de koploper lijkt zijn kruit verschoten te hebben. Ik kom snel dichterbij. Als ik hem bij 32 km inhaal, vertelt hij dat hij helemaal leeg is. Ik probeer hem nog wat op te peppen door te zeggen dat we er bijna zijn en loop dan verder. Ik kijk niet meer naar mijn horloge maar probeer de laatste 10 km zo goed mogelijk door te komen. Ik denk na over de motorrijder die met een slakkengangetje voor me uit rijdt. Dik drie uur zo langzaam rijden ziet er ook niet heel comfortabel uit. Zo nu en dan hangt hij dan ook met zijn kont naast de motor.

Echt aanzetten hoeft niet meer. Ik zie niemand achter me. De harde wind maakt de laatste kilometers nog extra pittig. De motorrijder geeft me een duimpje en rijdt rechtdoor terwijl ik de atletiekbaan opdraai. De atletiekbaan doet me denken aan de finish van de Western States 100. Ook daar hoop ik te finishen op een bijna verlaten atletiekbaan. Na de finish word ik goed verzorgd en met een warme deken om naar de kleedkamers gebracht. Een prima georganiseerde loop door een mooi stuk Groningen. Alleen jammer dat deze marathon op dezelfde dag is als de Bedumer Winterloop.

Groet,
Edward


Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:

 
© 2000-2018  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst