Verslagje Amsterdam Marathon, 15 oktober 2017
Geschreven door Erika   
Een sprintje trekken duw,-en trekwerk om bekertjes water en sponzen aan te pakken.
Ik mocht vanaf kilometer 25 of 30 gaan versnellen, maar dit lukte niet.


M Marathon Amsterdam
A Afstand 42.195 km
R Rust in de week voor de marathon
A Afzien vanaf kilometer 34
T Trainster Mariska Dute
H Hitte om 12.00 uur was het 24 graden
O Omvang kilometers in de voorbereiding
N Nooit meer een marathon?

5 weken voorbereiding, een warme dag, een afstand die ik nooit gelopen had, zenuwen die me al een paar dagen parten speelden, hoe zou mijn marathon verlopen?

Om half 10 klonk het startschot in het Olympisch Stadion te Amsterdam. En weg waren we, iedereen had gezegd rustig van start. De marathon begint bij kilometer 30. Maar toch ga je mee in de meute. Kilometer 1 ging in 4.41, en iedere keer weer proberen richting de 5.00 per kilometer te lopen. Dit lukte aardig goed, 1e 5 km in 24.30.
Daarna richting kilometer 10 en nog steeds vlak 49:12. Ik werd nog steeds ingehaald en dacht soms echt het is geen 10 km wedstrijd. Vanaf kilometer 15 zag je de 1e lopers terugzakken. En dat geeft je toch een goede motivatie. Kilometer 15 doorkomst 1:14. Halve marathon 1:44.
Op naar kilometer 25, hier mijn flesje drinken weggegooid, deze was dus al een tijdje aan mij verbonden. En vandaag echt mijn beste maatje!
Ik had nog nooit in zo’n menigte gelopen waarbij ik gebruik moest maken van de verzorgingsposten. Dat was me wat….met fietsen was het soms dringen in het peloton, dit was bijna nog erger. Een sprintje trekken duw,-en trekwerk om bekertjes water en sponzen aan te pakken. Iedere post maar weer.
En daar was kilometer 30. Het punt waar mijn training tijdens de Run van Winschoten ophield. Ik liep toen 2.28 en nu liep ik 2.29. Nog steeds erg tevreden. En wat ik zeker in mijn achterhoofd had, is dat het weer voor mij in Winschoten perfect was (regen) en vandaag was de temperatuur inmiddels gestegen naar 24 graden.
Ik mocht vanaf kilometer 25 of 30 gaan versnellen, maar dit lukte niet. 1 poging gedaan en even op 4.40 gelopen. Helaas, maar lekker in mijn ritme blijven lopen was belangrijker.
Op naar kilometer 35. Dit was mijn verste punt die ik had getraind. De km-tijden liepen op en ik probeerde de tijden te drukken door steeds toch weer proberen te versnellen, maar bij kilometerpunt 37 was het op. De man met de hamer was te sterk. De viaduct naar beneden ging nog, maar omhoog….pfff….maar ik dacht alleen maar blijven hardlopen, niet wandelen ik kom boven en als ik boven ben is het nog een kleine 5 km.
5 kilometer aftellen, maar wat kan dat lang duren, je hoofd wil wel, maar je lijf wil niet meer. Het werd afzien, zoals ik dat nog niet had gedaan. En daar was het bord van de laatste 500m, nog 1 keer alles geven….nog 150m en het was weer op…..GEFINISHED!!!
1 meter na de finish schoot me de kramp in beide benen. Ongelooflijk, maar aan de andere kant ook niet zo gek. Wat een emotie kwam er uit mij , ik had me voorgenomen huilen doe je niet bij de finish. Je moet juichen, maar als je lijf zo op is, is dit alles wat je nog kan.

Wat een dag, een dag om NOOIT meer te vergeten en een debuuttijd die ik niet had durven dromen en al helemaal niet met dit weer.

Ik ben trots en glunder nog wel een paar dagen!
Nogmaals dank aan iedereen, alle support, alle sponsoren, iedereen die met me mee heeft geleefd!!!

Een dikke knuffel voor jullie!

Kijk op hardloopnieuws.nl voor leuke verslaggeving van de Marathon van Amsterdam!!

Liefs,
Erika

Reacties (1) Geen reacties meer mogelijk
1 maandag 16 oktober 2017 22:21
Marieke Ludwig
Mooi verslag, Erika. Is hartstikke leuk om met je mee te kunnen leven! Geniet van je mooie prestatie.

Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2019  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst