Marathon van Leeuwarden, 7 juni 2009
Martin Eggens verscheen in het Friese land aan de start van de Marathon van Leeuwarden. Proficiat met het wederom finishen over deze respectabele afstand!
Edward Pechler, Jodi Kremer, Bert Bos & Melchior Ram startten er als pacer. Alledrie voldeden zij (als verwacht) aan hun opdrachten: Edward en Jodi de hele marathon in 3:30 en 3:45u en Bert & Melchior de halve marathon in 1u50m


EdwardPacer Edward: ff uitpuffen in Healthcenter.
Martin Eggens 4:22:42
Edward Pechler, pacer 3:30 3:28:49
Jodi Kremer, pacer 3:45 3:45:34
Bert Bos & Melchior Ram,
pacer halve marathon 1:50
1:49:10

Verslagjes Edward en Martin

Edward:

Vandaag mijn eerste pacerklus op de hele marathon. Ik doe het samen met Anton die mijn pacer was op mijn eerste marathon. 3:30 is de bedoeling. Mooie tijd voor een pacer omdat rekenen met 5:00 min/km erg makkelijk is. Het zijn 2 rondjes. De eerste ronde is het een mooi treintje. De halve marthoners voor de 1:45 zitten er ook bij. Het parcours is verder niet heel bijzonder. Er is een wijk waar ze er wel een feest van gemaakt hebben. Vlaggetjes over de weg en veel enthousiaste toeschouwers.

Na een aantal halve marathoners net onder de 1:45 afgeleverd te hebben blijven er een man of 15 over. Ze zien er nog fris uit. Bij de dertig kilometer slinkt de groep. Een valpartij zorgt voor een keerpunt. De 2 gevallen lopers weer naar de groep brengen is teveel gevraagd ze moeten afhaken. Enkele lopers gaan vooruit maar de meeste moeten ook afhaken. Met nog 3 lopers blijven we over. Eentje heeft het erg moeilijk. Maar het lukt ons hem erbij te houden. Het is zijn eerste marathon. De laatste kilometers halen we nog heel wat lopers in die duidelijk te snel van start zijn gegaan. Eentje weet nog aan te haken. De laatste kilometer versnel ik met een loper die ondanks wat kramp verschijnselen nog wat over heeft en blijft Anton bij de anderen.

In 3:28:49 finish ik samen met hem. Anton heeft de anderen mee weten te krijgen en finisht 10 seconden later.

Daarna lekker uit eten in Leeuwarden met een aantal pacers. Dit is toch wel een hele mooie manier om kilometers te maken. Behalve Bert die pacer op de halve was zag ik ook Martin Eggens die voor de hele marathon ging.


Martin:

Dit jaar heb ik Rotterdam niet gelopen. Maar toen ik de beelden op tv zag en de sfeer weer even proefde zou ik daar graag volgend jaar ook weer bij willen zijn. Echter, toen zat ik met een dilemma. Mijn bedoeling was om op Terschelling voor de marathon te gaan. Maar als ik volgend jaar in Rotterdam wil lopen dan volgen de beide marathons wel erg snel op elkaar.

Dus als ik dit jaar toch nog zou willen lopen, dan zou dit in het voorjaar nog moeten. Er waren drie mogelijkheden. Klazienaveen, Leeuwarden en Amersfoort. Amersfoort trok me wel omdat deze loop eenmalig zou worden georganiseerd, maar dat zou niet goed uitkomen met de stadsloop van Appingedam waar ik al toezeggingen heb gedaan.

Klazienaveen viel af omdat er vier rondjes van 10 km moesten worden gelopen en het zou twee dagen na terugkeer van mijn vakantie zijn. De keuze viel dus op Leeuwarden.

Dit zou dan mijn derde marathon worden. Na mijn kuitblessure na Rotterdam vorig jaar was ik onzeker over de afloop. In de voorbereiding heb ik voorzichtig getraind en mijn voornaamste doel was om de marathon uit te lopen zonder opnieuw een blessure. Het idee was om met de pacergroep van 4 uur 15 mee te lopen. In het startvak had ik Edward, Bert en Jodi nog even een hand had gegeven en succes gewenst.

Omdat ze wel erg ver achter mij in het startvak stonden was het ondoenlijk om me daarbij aan te sluiten. Ik wilde daarom langzaam gaan starten zodat de pacergroep me wel achterop zou komen. Het ging echter zo lekker en de benen voelden zo goed dat ik met een gemiddeld tempo van 5.55 min/km kon lopen. Is toch altijd weer een valkuil omdat je met andere mensen (vooral halve marathon lopers) mee gaat. Dat bleek ook dit keer weer. Eerste ronde ging zo goed en ik voelde mijn zelfvertrouwen zo groeien dat ik dacht de tweede ronde nog wel een ietsje sneller te kunnen. Niet dus. Na 25 km kwam de klad er in. De benen werden erg moe en de spieren begonnen pijn te doen. Hartslag was normaal, maar de ademhaling ging op hol. Bij de eerstvolgende drinkpost maar even stoppen en rustig wat drinken en eten. Maar het ging niet over. Uiteindelijk haalde de 4.15 pacergroep mij in. Nou ja, groep, alleen de pacers liepen samen. De rest was afgehaakt. Zij hebben nog even geprobeerd me mee te trekken, maar omdat ik de marathon uit wilde lopen zonder blessure wilde ik liever ook niets forceren. Dus in mijn eentje maar weer verder. Uiteindelijk heb ik hem wel uitgelopen met veel stops bij verzorgingsposten maar het was beslist geen negatieve split.

Achteraf gezien vond ik het een zware marathon voornamelijk omdat er veel psychologisch zware elementen in zitten. Je loop twee keer hetzelfde rondje en er is weinig publiek langs de kant. Dat laatste is nog minder als je voor de tweede keer dat rondje moet lopen. De weg is dan inmiddels weer vrijgegeven dus je loopt dan gewoon tussen het overige verkeer.

Tevens zaten er erg veel viaducten in het parcours die, begrijpelijk, gedurende de loop steeds zwaarder werden. Dus de keuze op Leeuwarden was misschien niet de beste, maar hij kan wel weer in de boeken worden geschreven. Nu afwachten of ??n van de pijntjes die me nu kwellen ook nog uitgroeit tot een blessure. Ik zal eerst een poosje helemaal niet sporten en dan kijken of ik me nog kan voorbereiden op de Stadloop van Appingedam.

Dus over twee weken zal ik zeker weten of mijn doel is geslaagd of niet.

Zoals ik me nu voel moet dat dan wel weer gaan lukken. Ik heb er weer vertrouwen in.


Zie ook deze artikelen:
Nieuwere artikelen:
Oudere artikelen:

 
© 2000-2019  Loopgroep Bedum, webmaster Peter v.d. Hulst